W krotkim artykule nie ma miejsca na przytoczenie wielu ciekawostek i wyjasnien, zwiazanych z tym pojazdem. Stad ta krotka, schematyczna wyliczanka. Kolejnymi wersjami byly Haunebu-1 (powstal w 1939 roku, o srednicy 25 metrow), Haunebu-2 (srednica okolo 30 metrow, szybkosc okolo 6000 km/h), Haunebu-3 (19 lotow probnych, na pokladzie 32 ludzi, predkosc okolo 10 Macha) i dalsze. Prawdopodobnie wersje bojowe mialy nazwy Vril-1 i Vril-2 (Vril - energia przenikajaca wszechswiat) lub po prostu V-7 (kryptonim ten pojawil sie w raporcie Richarda Miethego, niemieckiego naukowca, zwiazanego z badaniami).

V-7 mogl startowac pionowo i rozwinac niemal od razu tak wielka szybkosc, ze zaden z alianckich samolotow nie mial nawet cienia szans, by go zestrzelic. Mogl tez doleciec bez przeszkod w dowolne miejsce na Ziemi. Na podstawie nielicznych i niejasnych raportow wnioskuje sie tez, ze tajna technika poszla tak daleko, iz w zakladach Zeppelina prawadzono prace nad konstrukcja stacji wokoloziemskiej o nazwie Andromeda (o dlugosci 105 metrow). Mial wiec Hitler czym uciekac ? Ano, mial. To, czy zrobil to, to juz osobna sprawa. Czy mial gdzie uciekac ?
I na to pytanie trudno odpowiedziec. Juz w roku 1938 niemiecki wywiad zaczal bardzo silnie interesowac sie Antarktyda i Argentyna. W czasie wojny w to pierwsze miejsce Göring wyslal okolo 30 lodzi podwodnych, ktore cos transportowaly. Wspomina sie tez, ze planowano na Antarktydzie zalozyc Nowa Szwabie (Neuschwabeneland), jako ze odkryto anomalie, pozwalajaca ... ale to juz calkiem inna historia. Podobnie jak fakt, jak historia admirala Richarda Birda, ktorego w 1947 roku USA wyslalo na Antarktyde z 4 tysiacami zolnierzy ...
Marek Boszko-Rudnicki